ماهنامه شماره 44 - 5.0 out of 5 based on 1 vote

 

 

 

 

بازار و انتظار

 

 

     بازار منتظر است؛ منتظر تغییرات؛ شاید انتظار دارد پس از سپری شدن دوران رکود، رونقی که - اگر چه در مدت زمانی، بازدهی مالی بسیار خوبی برای تجار داشت - بیش از آنکه درست و اصولی باشد، موجب تشدید و ادامه تورم می‌گردید و بیش از پیش، بر بیماری اقتصاد آسیب دیده کشور می‌افزود، دوباره بازگردد. که البته انتظار واقع بینانه‌ای نیست و حاصلی نخواهد داشت و به عبارت صریح‌تر آن روزها دیگر تکرار نخواهد شد. در واقع، اگر نیک بنگریم بخش بزرگی از وضعیت نابهنجار اقتصاد و کسب و کار امروز، حاصل برنامه‌ریزی‌ها و یا به تعبیر دقیق‌تر، عدم برنامه‌ریزی صحیح طی آن سال‌ها باشد.


بنابر‌این با توجه به مقدمه در این جا، ذکر نکاتی اجتناب ناپذیر می‌نماید:


1-شرکت‌های بزرگ و با قدمتی که نمایندگی برندهای معتبر به عهده دارند، امروز سریع‌تر از شرکت‌های کوچک و کم‌بنیه و خانوادگی، به ضرورت تقویت نقش مدیریت پی‌برده‌اند و متوجه شده‌اند که باید با تکیه بر مدیریت اصولی سود کار خویش را تضمین نمایند؛ بنابراین به‌جای انتظار بیهوده، با پذیرش واقعیت‌ها، چینش انرژی، نیرو و سرمایه را تغییر داده‌اند. پذیرش سود معقول از کسب و کار، نکته دیگری است که شرکت‌های بزرگ و با پشتوانه، به آن‌سو متمایل شده‌اند. این واقعیت که سود پایدار، حاصل مدیریت است و نه سرمایه، امروز نصب‌العین مجموعه‌های قدرتمندی است که در بازار فعالیت می‌کنند.


2-با رفع تحریم ها و از سرگیری روابط با اروپا - و شاید روزی با سایر نقاط جهان - قطعاً برندهایی حرف برای گفتن خواهند داشت که ضمن ارایه کیفیت بالا، بتوانند قیمت مناسب، خدمات پس از فروش و شرایط فروش بهتری ارایه دهند؛ در این وادی، سرمایه‌های کوچک و برند‌های خلق‌الساعه توان رقابت نخواهند داشت و بهتر است قبل از اینکه در برابر عمل انجام شده قرار گیرند، برای بهینه‌سازی کسب و کار خود تصمیم بگیرند.


3-از وظایف اتحادیه ابزار است که روشنگری کرده، اعضای خود را جهت تجمیع سرمایه و تشکیل کنسرسیوم‌هایی با مدیریت روز ترغیب و تشویق نماید و حتی این سرمایه‌ها را به سمت تولید سوق دهد. در صورت تجمیع سرمایه می‌توان از برندهای ارزشمند اروپایی جهت تولید ابزار در ایران دعوت به عمل آورد. ابزار، سیستم پیچیده‌ای ندارد و عدم تحقق تولید آن در ایران، دلایلی دارد که به سه مورد مهم آن اشاره می‌شود:


1-نبود سرمایه کافی


2-نبود عزم ملی برای تولید


3-زود بازده بودن واردات                                                                                                

          
در صورت یک اجماع مدبرانه، می‌تواند انتظار، جای خود را به اقدام و عمل سودآور دهد.    

به امید شکوفایی تولید در آینده نزدیک.

.

آخرین ویرایش در 1395/09/30

Share this article

درباره نشریه

نشریه ابزار و یراق، نخستین ماهنامه در زمینه صنایع مرتبط با ابزار و یراق کشور ، در تاریخ 90/4/27 طبق مجوز شماره ثبت 90/10407 وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ،فرصتی یافت تا پا در وادی رسانه های مکتوب کشور بگذارد. گروهی از روزنامه نگاران ،طراحان ،هنرمندان و فعالان رسانه ای، در این زمینه ، سنگ بنای حرکتی را نهادند تا اولین نشریه تخصصی ابزارآلات صنعتی و یراق ها پا به عرصه فعالیت بگذارد.

عضویت خبرنامه

با ثبت نام در خبرنامه از ماهنامه الکترونیکی استفاده نمایید.